¡Felices Pascuas!

Nareszcie wolne! Nie muszę dojeżdżać na uczelnię, na zajęcia. Mogę siedzieć w domu, zakopana w książkach do nauki hiszpańskiego a mam ich naprawdę dużo!. Chyba nawet za dużo, choć od przybytku głowa nie boli. No cóż "mogę" ale jakoś nie dam rady się za to zabrać. Podpatruję sobie pogodę w Hiszpanii i wyglądam za okno, żeby popatrzyć na naszą. Motywujące!. Rano zażyłam codzienną dawkę nauki z aplikacją na telefonie Duolingo. Całkiem fajnie się z niej uczy, chociaż denerwuje mnie powtarzalność fraz i zdań. Ileż razy można powtarzać Los zapatos amarillos? :) Śnią mi się już w nocy te żółte buty :D Obiecałam sobie, że od nowego roku codziennie będę uczyć się z tą zieloną sową, to tylko kilka nowych słówek dziennie, ale jaka radość, kiedy wyłapuje się słówka z piosenek, czy z wywiadów i zna się ich znaczenie :)

Trafiłam na grafice internetowej na rozkład madryckiego metra. Na razie wszystko jest możliwe tylko w strefie marzeń i moje podróże są raczej palcem po mapie (a raczej ekranie). Patrzę, gdzie mogłabym pojechać, jak dojechać, co zobaczyć. Najpierw oczywiście Estadio Santiago Bernabéu :D

Ostatniego grudnia dostałam prezent. Kilkadziesiąt euro, tak na dobry początek, na zachętę, na zrobienie sobie z tym co chcę. Co bym chciała? Cudownie je rozmnożyć!. Pojechać i nie wrócić. Jasne, przecież wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, być może moje myślenie jest naiwne, ale kurczę! jestem młoda, nic mnie nigdzie nie trzyma, mogę jeździć. Jeśli się nie uda, trudno.

Lepiej spróbować i żałować, niż żałować że się nie spróbowało!

Znowu trochę wybiegłam w przyszłość :) Do nauki!

¡Adios!